Posmatranje lijepe matematičke formule aktivira iste zone u mozgu, kao i posmatranje umjetničkog djela.


Posmatranje lijepe matematičke formule aktivira iste zone u mozgu, kao i posmatranje umjetničkog djela.

Matematika, baš kao i umjetnost, izaziva reakciju u nivou prefrontalnog korteksa, kojeg zovemo i “emocionalni mozak”.

Istraživači sa prestižnog britanskog Univerziteta “Koledž London” najprije su zamolili 15 matematičara da ocijene 60 jednačina kao “lijepe”, “neutralne” i “ružne”, a potom su snimili njihov mozak dok su im pokazivali pomenute formule.

One koje su bile označene kao najljepše podsticale su aktivnost u prefrontalnom režnju, tj. u dijelu mozga koji “vidi” ljepotu stvari i koji reaguje kada se nalazimo ispred nekog remek djela ili slušamo muziku.

– Mnogi dijelovi mozga se aktiviraju kada gledamo u neku jednačinu, ali kada neko čita jednačinu, ocijenjenu kao lijepu, tada reaguje emocionalni mozak, prefrontalni korteks, kao da posmatramo lijepu sliku ili slušamo muziku, kazao je za BBC profesor Semir Zeki, autor studije objavljene na sajtu Frontiers in Human Neurosciences.

A najljepše matematičke formule su, prema pisanju časopisa “Medical News Today”, Eulerov identitet, Pitagorina teorema i Koši-Rimanove jednačine.

Eulerov identitet je čak upoređivan sa čuvenim monologa “Biti ili ne biti, pitanje je sad” koju izgovara Šekspirov junak Hamlet u istoimenoj tragediji.

Kao najružnije označeni su beskonačni niz Srinivase Ramanudžana i Koši-Rimanova funkcionalna jednačina.

(buka.ba)