Foto: Voynichev rukopis
Foto: Voynichev rukopis

Na stranicama se mogu vidjeti crteži životinja, ljudi i predmeta, ali i detaljni prikazi biljaka od kojih neke na rastu na zemlji, zbog čega neki tvrde da je rukopis “vanzemaljskog porijekla”.

Dr. Arthur Tucker tvrdi da je najmanje 37 biljaka od 303 prikazane biljke raslo u Srednjoj Americi i Meksiku tokom 15. i 16. vijeka, zbog čega pretpostavlja da je napisan astečkim jezikom nahuatl, ali to nikad nije potvrđeno.

Vojničev rukopis ima 240 stranica, a neke su stranice od originalne 272 izgubljene. Tekst je pisan ptičjim perom slijeva nadesno, a nepoznat autor koristio je abecedu koja je imala 20-30 prepoznatljivih znakova.

Analizirajući brzinu, krive linije i način pisanja potvrđeno je da je autor pisao ovaj nepoznati jezik s lakoćom, odnosno da ga je dobro poznavao.

Analiza je pokazala i da je rukopis pisan na pergamentu napravljenom od tanke teleće kože prije otprilike šeststotinjak godina. Tačnije, vjeruju da je napisan između 1404. i 1438. godine, tokom renesanse.

Ovaj ilustrovani rukopis otkrio je američki trgovac poljsko-litvanskog porijekla Vilfred M. Vojnič 1912. godine, a po njemu je dobio ime. Od 1969. godine se čuva u biblioteci rijetkih knjiga na Univerzitetu Yale, gdje je poznat i pod šifrom Beinecke MS 408.

(N1)