Od volontera u izbjegličkom centru do doktora nauka

Obrazovanje na prestižnim svjetskim univerzitetima i zavidna karijera nešto je što s ponosom možemo reći da su postigli mnogi bosanskohercegovački građani u dijaspori.


Obrazovanje na prestižnim svjetskim univerzitetima i zavidna karijera nešto je što s ponosom možemo reći da su postigli mnogi bosanskohercegovački građani u dijaspori.

Advertisements

Jedan od njih je i Dario Aganović, koji je svoj uspjeh “krunisao” titulom doktora nauka u oblasti industrijske proizvodnje na Kraljevskom tehničkom univerzitetu (KTH) iz Štokholma, najvećem tehničkom univerzitetu u sjevernoj Evropi, a sa samo 34 godine postao je član industrijskog naučnog savjeta pri Kraljevskoj akademiji nauka.

Advertisements

Aganovićeva izbjeglička priča počela je 1992. godine, kada je svoj rodni grad Goražde zbog ratnih dešavanja napustio i otišao u Švedsku s roditeljima i mlađom sestrom, prenosi portal Source.ba.

– Nakon 18 mjeseci u izbjegličkom prihvatilištu, gdje sam volonterski radio kao prevodilac, dobio sam boravišnu dozvolu i odselio u poznati univerzitetski grad Upsala, kaže Aganović u razgovoru za Fenu.

U Upsali je radio u restoranima, raznosio novine i prevodio, dok nije završio srednju mašinsku školu i upisao se na fakultet 1996. godine.

– Prvo zaposlenje kao inženjer sam dobio već tokom studija, dodaje ovaj diplomirani inžinjer mašinstva.

Radio je u poznatim međunarodnim firmama, kao što su CPS Color, Accenture, Ericsson, a obavljao je i funkciju upravnika Naučnog centra i naučnog saradnika na Kraljevskom tehničkom univerzitetu.

– Počeo sam kao naučni saradnik u oblasti industrijske proizvodnje i na kraju završio kao upravnik naučnog centra koji sam osnovao u saradnji s proizvođačem teretnih vozila Scania i proizvođačem mašinskih alata Sandvik, kaže Dario Aganović.

Trenutno obavlja funkciju komercijalnog direktora firme ISS Facility Services, koja je najveća outsourcing firma na svijetu s 530.000 zaposlenih i djelatnošću u 50 zemalja.

Aganović ističe da naši ljudi u inozemstvu mogu pomoći našoj zemlji samo ako BiH želi da prihvati tu pomoć.

– Svi mi pomažemo svojim bližnjima i to je za nas pomoć BiH. Ne znam da li institucije i privreda u BiH žele ikakvu pomoć iz inostranstva, ako se ta pomoć ne daje u “cash obliku”? Svaki drugi oblik pomoći se jako lako obilježi kao “pametovanje” i “šuplja priča”, smatra Aganović.

Navodi da je u njegovom svijetu poslovni odnos obostran. Poslovni odnos se, kako ističe, gradi na poštovanju i povjerenju koje se teško dobiva, a lako gubi, najlakše neispunjavanjem datih obećanja.

– Kvalitet proizvoda i usluga, inovacije i razvoj, finansijska stabilnost – sve su to predispozicije za zdrav poslovan odnos. Svako ko može iskreno reći da ispunjava te predispozicije, spreman je da primi pomoć naših uspješnih ljudi u inostranstvu, kaže Aganović.

Također, mišljenja je da BiH ima veliki industrijski potencijal koji je neiskorišten zbog “nesposobnosti da dokaže investitorima svoju poslovnu zrelost”.

Njegova poruka mladima u BiH je da su oni ti koji drže sudbinu u svojim rukama. Neki su rođeni u boljim okolnostima nego drugi i imaju prednost, ali niko nije bez šanse. Bitka je izgubljena kad je počneš smatrati izgubljenom – poručio je.

(FENA/Source.ba)

Advertisements


Sviđa ti se objava? Podijeli je sa prijateljima!